Τρίτη, 4 Οκτωβρίου 2016

Ροδιά μου εσύ τετράκλωνη...

Ρόδι...το πολύσημο και πολυσήμαντο...
....το θησαυροφυλάκιο των κρυφών και πολύτιμων καρπών σφιχταγκαλιασμένων με τόσο ακατάλυτο πάθος....που σε καλούν να μπεις στη δική τους αρένα προκειμένου να προβείς σ'εγκάρσιες τομές και να βάψεις τα χέρια σου με το αιμάτινό τους χρώμα...για να μετέχεις στην πανήγυρη της πολλά υποσχόμενης πανδαισίας που σε μάγεψε την ώρα που άγγιξες τη φλούδα με τις δυσερμήνευτες αποχρώσεις...
...ο μέγιστος μαγνήτης των Περσεφόνειων παλμών...που στέργουν στοργικοί φύλακες στο φως που κάθε φθινόπωρο φέγγει τα Πλουτώνεια σκότη..και θεραπεύει τις πληγές των παλαίμαχων ψυχωμάτων...
...ο αένναος τροφοδότης που θυμίζει τη συγχώρεση και τη μακαριστή ανάπαυση, στο ίδιο πιάτο με το μόχθο του γεωργού...
...το βασιλικό ευειδές κι εύοσμο κι εύγευστο των αναμνήσεών μας...που σκόρπιζε στους δρόμους κι απομάκρυνε απο τον κύκλο της ζωής τ'άσχημα κι άνοστα που παραφύλαγαν...ως γνήσιοι τοκο-γλύφτες...
Αχ, Ρόδι....που από το Ηράκλειο, εξακτινώνεσαι στην Κομοτηνή και το Σουφλί και τη Βέροια και την Πάτρα...κι όπου αλλού εσύ αγαπάς και τα κλείνεις μέσα στην απύθμενη αγκαλιά σου...για να μεταδώσεις τα χρώματα και τ'αρώματα....να γιατροπορέψεις ανάγκες, να νοστιμίσεις το θυμικό, να δροσίσεις τις αγκαλιές και να μεθύσεις τις σκέψεις...








Δεν υπάρχουν σχόλια: